producties

Dorian

Bewerking: James J. Mellon
Scenario: James J. Mellon & Duane Poole
Muziek en liedteksten: James J. Mellon & Scott DeTurk

Dorian Gray is een naïeve, knappe en beschadigde jongeman, die vanwege een erfenis erg rijk is. Hij is op zoek naar zijn familiegeschiedenis. In de ogen van de portretschilder Henry Lord is het uiterlijk van Dorian perfect. Henry voelt zich sterk tot Dorian aangetrokken en schildert het volmaakte portret van hem, terwijl hij aan Dorian diens familiegeschiedenis vertelt: het verhaal van hoe Dorian al jong verweesde, is heftig. Dorian raakt zo in de war van zijn heftige gevoelens en van de bedenkelijke en amoureuze invloed van Henry dat hij wenst dat hij, net zoals het schilderij, altijd jong, mooi, gevoelloos en ongenaakbaar zal blijven. Zijn wens komt uit, maar blijkt een vloek. Aan Dorian is de tand des tijds niet meer zichtbaar. Het schilderij wordt in zijn plaats steeds ouder en naarmate Dorians gedrag grimmiger wordt, steeds boosaardiger. Dorian staat ineens totaal onverschillig tegenover Celia, de nachtclubzangeres op wie hij eerder dolverliefd werd. Dit maakt haar zo wanhopig, dat ze geen andere uitweg ziet dan een einde aan haar leven te maken door in de rivier te springen. Bij de tweede akte is twintig jaar verstreken. Alles en iedereen is zichtbaar ouder geworden behalve Dorian. Dorians gedrag wordt steeds extremer. Een reeks dramatische gebeurtenissen heeft tot gevolg dat Dorian beseft dat hij verlost wil worden van de ban van het schilderij. Uiteindelijk realiseert hij zich dat hij geen andere keus heeft dan het schilderij te vernietigen. Hij steekt het portret met een mes. Dit leidt ertoe dat Dorian de plek inneemt van het doek. Het schilderij is weer even perfect als het was aan het begin van de voorstelling.

Thematiek en maatschappelijke relevantie
De wens om eeuwig jong en mooi te blijven is van alle tijden. Maar juist in deze tijd lijkt dit thema actueler dan ooit. Het heeft er alle schijn van dat de maakbaarheidscultus de plaats van religie ingenomen heeft. Lichaamscultus heeft hierin een plaats. We vullen, liften, botoxen, tatoeëren, smeren, epileren, fitnessen, diëten, dragen corrigerend ondergoed en worden overstelpt met "make-over" programma's en manipulatieve reclames waarin uiterlijke schoonheid geldt als synoniem voor levensgeluk. Zelfs de serieuze wetenschap houdt zich bezig met onderzoek naar het vertragen van ouderdomsverschijnselen. Uiteindelijk beseffen we dat het een strijd is die niet te winnen valt. Maar stel dat het kon......
Dat thema is door Oscar Wilde uitgewerkt in zijn beroemde roman The picture of Dorian Gray uit 1891. Het boek is een inspiratiebron geweest voor velen; er zijn toneelversies, opera's en diverse verfilmingen en musicals van gemaakt.
De keuze voor Dorian is vooral ingegeven door de relevantie van de thematiek voor de huidige tijd. Zonder al te moralistisch te zijn zal de voorstelling tot nadenken stemmen over de doorgeslagen maakbaarheidscultus/lichaamscultus in onze samenleving.

Totaal speelde deze productie in november 2016 en februari 2017 in Theater De Lieve Vrouw.




[producties]